Boeken-tips van Tamar Brüggemann

Het afgelopen jaar moesten we live-concerten grotendeels missen, en misschien wel daardoor bracht het Wonderfeelteam opgekruld op de bank alvast meer tijd door met de literaire oogst van 2020. Browsend door haar gelezen stapel licht Wonderfeeldirecteur Tamar Brüggemann er graag vier beklijvende topboeken voor je uit:

Confrontaties van Simone Atangana Bekono

In 2018 droeg Simone Atangana Bekono op Wonderfeel voor uit haar poëziebundel Hoe de eerste vonken zichtbaar waren, een reflectie op sociale stempels als ras en gender. In haar indrukwekkende debuutroman Confrontaties smijt ze ons de gevolgen ervan voor de voeten. ‘Elke keer weer de confrontatie met het feit dat de dingen niet zijn zoals jij ze had begrepen’. Een pageturner over woede en wanhoop, over racisme en opgroeien aan de ruwe zelfkant. Grimmig, rauw, ontroerend en zeker confronterend. Laat je niet misleiden door de tamme omschrijving op de omslag – Simones pen is scherp, vlijmscherp.

Mijn lieve gunsteling van Marieke Lucas Rijneveld

Na het succes van haar eerste dichtbundels, waarmee Marieke Lucas Rijneveld in 2017 en 2019 op Wonderfeel stond, won haar debuutroman De avond is ongemak dit jaar de International Booker Prize. Een geweldige eer die bijna niemand ontgaan zal zijn. Welke prijs Mijn lieve gunsteling te wachten staat, weten we nog niet, maar ik durf te stellen dat het al het voorgaande overtreft. In prachtig poëtische proza raakt het alledaagse vermengd met het gruwelijke, fantasieën met nachtmerries, en aan de geur van koeienstront ontkom je niet. Terwijl het ongemak van Rijnevelds debuut doorklinkt, vleit je eigen ongemak zich er tegenaan. Liefst zou je het keelgrijpende boek uit het raam smijten, maar toch niet zonder het eerst te verslinden.

Holland van Rodaan Al Galidi en Mijn ontelbare identiteiten van Sinan Çankaya

Het lijkt iets van de afgelopen maanden: jezelf terugtrekken in eigen huis en langs elkaar leven. Maar met Holland van Rodaan Al Galidi (Wonderfeel 2017) en Mijn ontelbare identiteiten van Sinan Çankaya achter de kiezen blijkt: dit was al langer Nederland ten voeten uit. We leven niet met, maar tussen onze diverse culturen. We stoppen onszelf en anderen in hokjes. We doen de deur dicht zonder te luisteren. Deze hoognodige boeken, het ene een roman, het andere non-fictie, barsten van genuanceerde en pijnlijke observaties van alledaags racisme, uitsluiting, discriminatie en identiteit. De auteurs laveren tussen willen wortelen en de zoektocht naar een uitweg richting vrijheid, voor iedereen.